از راه دوری آمدم، آغوش خود را باز کنچرخی بزن دور و بَرَم، قدری برایم ناز کنبنشین کنارم، خستهام! دستی بکش بر گونهاممیلِ شدیدِ بوسه را، پنهان چرا؟ ابراز کندلسرد و بیانگیزهام، شوری به پا کن در دلمسرمایِ تبریزِ مرا، شَرجیتر از اهواز کنتن خسته از تکرار شب، ای مرغ زیبای سَحَربر شاخهی خشکیده ام، چَه چَه بز...